Kevin Vermassen

Tag: Ubuntu

  • Software installeren & updaten in Kubuntu e.a. Linux-distributies

    Software installeren & updaten in Kubuntu e.a. Linux-distributies

    Veel installatiemethodes

    Linux biedt veel vrijheid, waardoor er meestal meer dan één manier is om een bepaalde taak uit te voeren. Dit kan overweldigend zijn voor nieuwkomers.

    Op onze telefoons (Android & iOS) zijn we het gewend van naar één winkel (Play Store of App Store) te gaan en daar alle apps te vinden die we nodig hebben. Ook op macOS en Windows zijn er winkels waaruit we software kunnen downloaden, maar de meeste mensen hebben wel ervaring met het installeren van software uit andere bronnen in deze besturingssystemen (meestal een download op een website). Wanneer je software installeert uit een ‘officiële’ winkel dan is er een controle gebeurd en kun je min of meer gerust zijn dat de software uit een officiële bron komt en zal doen wat hij belooft (al zijn er hier ook veel tegenvoorbeelden te bedenken, maar dat is voer voor een ander artikel). Als je op een website software downloadt, dan is dat op Windows meestal een .exe-bestand dat je uitvoert, dat vervolgens de software installeert. De controle van de betrouwbaarheid moet je dan echter zelf doen: vertrouw je de website, de eigenaar, de ontwikkelaars, … ?

    Op Linux werkt dit op een gelijkaardige manier. In de meeste Linux-distributies1 zijn er app-winkels waaruit je software kunt downloaden die getest en gecontroleerd is door de ontwikkelaars van het besturingssysteem. Op Debian is dat een heel uitgebreid proces, waardoor de stabiliteit van het systeem gegarandeerd wordt. Maar uiteraard houdt niemand je tegen om ook software uit andere bronnen te installeren, maar dan moet je opnieuw zelf de inschatting maken of je de website, eigenaar e.a. vertrouwt om wijzigingen op je systeem aan te brengen.

    In dit artikel wil ik je de verschillende manieren tonen en uitleggen hoe je ze gebruikt.

    Software installeren in Linux

    Snel overzicht

    Ik gebruik op dit moment Kubuntu 25.04, waardoor de software in de screenshots er misschien wat anders uitziet dan op jouw computer, maar het idee en uitvoering is gelijkaardig in alle Linux-distributies die gebaseerd zijn op Debian en/of Ubuntu: Ubuntu, Kubuntu, Xubuntu, Linux Mint, ElementaryOS, Ubuntu Mate, KDE Neon, Bodhi Linux, POP!_OS, Zorin OS, Tuxedo OS, e.a. Voor een volledige lijst kun je terecht op Distrowatch: https://distrowatch.com/search.php?category=All&origin=All&basedon=Ubuntu&desktop=All&architecture=All&status=All

    Afhankelijk van de software gebruik ik één van deze methodes:

    1. App-winkel
    2. Snap
    3. Flatpak
    4. AppImage
    5. .deb-pakketten installeren
    6. Pakketbron (repository) toevoegen van andere ontwikkelaars

    1 – App-winkel

    In Kubuntu heet de softwarewinkel ‘Ontdekken’ (‘Discover’ in het Engels). Het installeren van een programma is eenvoudig: open de winkel, typ de naam of beschrijving van het programma en installeer de software.

    1. Open de softwarewinkel (‘Ontdekken in Kubuntu’, ‘Software‘ in Ubuntu e.a. distributies).
      Screenshot van de app store in Kubuntu 25.04.
    2. Zoek naar het programma dat je wil installeren, bijv. darktable.
      Schermafdruk van een zoekopdracht naar darktable in Discover in Kubuntu 25.04.
    3. Klik op de versie die je wilt installeren en klik vervolgens rechts bovenaan op ‘installeren’.
      Schermafdruk van darktable in Discover op Kubuntu 25.04.
    4. Bevestig eventueel met je wachtwoord en wacht tot de installatie klaar is. Nadien vind je het programma terug in je Programmastarter.
      Schermafdruk van het startmenu in Kubuntu 25.04.

    Snaps installeren

    Een Snap bevat steeds alle software die nodig is om de applicatie te kunnen uitvoeren. Via een gewone installatie moeten soms nog afhankelijkheden gedownload worden, die dan mogelijk een andere versie zijn dan de ontwikkelaar gebruikt, bij een snap heb je dit probleem niet. Voor meer info kun je dit artikel lezen.

    In Kubuntu en andere Ubuntu-distributies zijn Snaps standaard beschikbaar en kun je ze meteen gebruiken. Wanneer je gebruik maakt van een andere distributie, dan kun je ze activeren volgens deze instructies: https://snapcraft.io/docs/installing-snapd

    Je kunt de softwarewinkel vinden op https://snapcraft.io/store

    In Kubuntu, Ubuntu e.a. distributies kun je vanuit de App-winkel rechtstreeks programma’s installeren:

    1. Open de softwarewinkel.
      Screenshot van de app store in Kubuntu 25.04.
    2. Zoek naar het programma dat je nodig hebt en klik op de Snap-versie om die te installeren.
      Schermafdruk van Discover in Kubuntu 25.04.
    3. Of klik op de software en verander rechts bovenaan de bron waaruit je wilt installeren.
      Schermafdruk van 3 installatiebronnen voor Krita in Kubuntu 25.04.
    4. Klik op ‘Installeren’ en wacht tot de installatie klaar is. Nadien vind je het programma terug in je menu.

    Wanneer de Snaps niet terug te vinden zijn in de beschikbare App-winkel, dan kun je ze via de terminal installeren, voor VLC tik je dan:

    sudo snap install vlc

    Het precieze commando vind je in de Snapcraft Store bij elk programma door op ‘installeer’ te klikken: https://snapcraft.io/store .

    Flatpaks

    Flatpaks bieden grotendeels dezelfde voordelen als Snaps. Je kunt een overzicht van beschikbare flatpaks vinden op https://flathub.org/apps . Momenteel staan er meer dan 300 Flatpaks op de teller.

    Flatpaks voert de software ook uit in een sandbox2, worden automatisch geüpdatet en je kunt de toestemmingen per applicatie instellen.

    Op sommige distributies (bijv. Fedora) kun je Flatpaks meteen gebruiken, op Ubuntu en afgeleiden is dit niet het geval en moet je dit eerst even activeren via deze instructies: https://flathub.org/setup

    Zodra Flathub actief is, dan kun je via de website applicaties zoeken en installeren.

    1. Zoek de applicatie die je nodig hebt, bijv. Audacity, op https://flathub.org/ .
      Schermafdruk van een zoekopdracht op Flathub.
    2. Klik op het programma dat je wil installeren & klik vervolgens rechts bovenaan op ‘install’ om een bestandje te downloaden.
      Screenshot van Audacity op Flathub.
    3. Ga naar je Downloads-folder en dubbelklik op het bestand.
      Screenshot van een .flatpakref in Kubuntu 25.04.
    4. Je App-winkel opent automatisch en je kunt rechts bovenaan op ‘Installeren’ klikken. Wacht tot de installatie klaar is en vervolgens kun je de app in het menu vinden.
      Screenshot van Audacity als Flatpak in Discover op Kubuntu 25.04.

    Appimage

    AppImages kunnen gedownload worden op de website van de appontwikkelaar, al biedt https://appimage.github.io/apps/ een uitgebreid overzicht waar je meer dan duizend AppImages kunt vinden.

    Hoewel AppImages in tegenstelling tot Snaps en Flatpaks niet automatisch updaten, zijn ze wel erg eenvoudig in gebruik. Na het downloaden kun je ze meteen uitvoeren, er hoeft niets geïnstalleerd te worden.

    Een voorbeeldje van op mijn Kubuntulaptop:

    1. darktable biedt op hun eigen website een AppImage aan: https://www.darktable.org/install/
      Screenshot van de installatiemethodes op de website van darktable.
    2. Na het downloaden kun je dubbelklikken op het bestand om darktable te starten. In sommige distributies moet je eerst nog even rechtsklikken op het bestand en bij ‘eigenschappen’ een vinkje zetten zodat het bestand als een programma kan uitgevoerd worden.
      Screenshot van de eigenschappen van een AppImage onder Kubuntu.
    3. Klaar 🙂

    .deb-pakket installeren

    Flatpaks, Snaps & AppImages zijn relatief nieuwe methodes om programma’s te installeren. Sommige ontwikkelaars bieden een .deb aan om te downloaden en installeren. Een .deb is een bestand dat een aantal scripts3 bevat om het programma op je computer te installeren. .deb-bestanden zijn gemaakt om te gebruiken in Debian- en Ubuntu-afgeleiden.

    Het gebruik ervan is in Kubuntu erg eenvoudig:

    1. Download het .deb-bestand van een website die je vertrouwt, bijv. Proton Pass: https://proton.me/pass/download/linux
      Screenshot van Proton Pass op de Proton-website.
    2. Dubbelklik op het gedownloade .deb-bestand.
      Screenshot van proton-pass.deb op Kubuntu.
    3. De App-winkel opent automatisch, start de installatie door bovenaan op ‘Installeer’ te klikken.
      Installatie van Proton-Pass.deb via de App Store in Kubuntu.

    Pakketbron (repository) toevoegen

    Kubuntu (Ubuntu e.a. ook) biedt standaard toegang tot duizenden programma’s via de 4 meegeleverde pakketbronnen in de App-winkel:

    • Main: officieel ondersteunde software
    • Restricted: officieel ondersteunde software die niet over een compleet vrije licentie beschikt
    • Universe: software die door de gemeenschap ondersteund wordt (dus niet officieel ondersteund door bijv. Canonical in het geval van Ubuntu)
    • Multiverse: software zonder vrije licentie

    Het voordeel aan pakketbronnen is dat ze je software automatisch updaten. Elke keer je een updatemelding van je besturingssysteem krijgt, zijn de updates voor je geïnstalleerde software meteen mee zichtbaar.

    Sommige ontwikkelaars bieden ook eigen pakketbronnen aan die je kunt toevoegen, zo hoef je de software niet handmatig te updaten. Ik toon het aan de hand van een voorbeeld, OnlyOffice.

    • Open de terminal en voeg de GPG-sleutel van OnlyOffice toe.
    mkdir -p -m 700 ~/.gnupg
gpg --no-default-keyring --keyring gnupg-ring:/tmp/onlyoffice.gpg --keyserver hkp://keyserver.ubuntu.com:80 --recv-keys CB2DE8E5
chmod 644 /tmp/onlyoffice.gpg
sudo chown root:root /tmp/onlyoffice.gpg
sudo mv /tmp/onlyoffice.gpg /usr/share/keyrings/onlyoffice.gpg
    • Voeg de nieuwe pakketbron toe.
    echo 'deb [signed-by=/usr/share/keyrings/onlyoffice.gpg] https://download.onlyoffice.com/repo/debian squeeze main' | sudo tee -a /etc/apt/sources.list.d/onlyoffice.list
    • Update je pakketbronnen.
    sudo apt-get update
    • Installeer OnlyOffice.
    sudo apt-get install onlyoffice-desktopeditors
    • Klaar, je vindt OnlyOffice in je softwaremenu.

    Voor je pakketbronnen gaat toevoegen, moet je je wel steeds goed afvragen of je de ontwikkelaar voldoende vertrouwt om hem/haar toegang te geven tot je systeem. Via de pakketbronnen worden de updates automatisch geïnstalleerd, dus als je twijfelt over de goede bedoelingen van een organisatie/ontwikkelaar, dan voeg je de pakketbron beter niet toe.

    Tot slot

    Via deze 6 manieren om software te installeren, heb je steeds toegang tot de meest recente versie ervan. Misschien krijg je een voorkeur voor een methode, maar het is handig om op de hoogte te zijn van de andere manieren, mocht een bepaalde installatiemethode voor een applicatie niet beschikbaar zijn.

    Mocht je op zoek zijn naar interessante software die je kunt gebruiken op Linux dan kan ik deze lijst aanraden: https://kevinvermassen.be/2024/07/01/lijst-van-interessante-opensource-software/

    Veel succes met het verkennen van alle software!

    1. Een Linux-distrubutie is een besturingssysteem dat beschikt over de Linux-kernelsoftware aangevuld met software die op elkaar is afgestemd (Wikipedia). ↩︎
    2. Een sandbox is een virtueel afgesloten ruimte op je computer (Wikipedia). ↩︎
    3. Een script is een klein programma dat een computertaak automatiseert. ↩︎

  • Kubuntu 25.04 installeren (en dual boot Windows 11)

    Kubuntu 25.04 installeren (en dual boot Windows 11)

    Dit artikel is een update van mijn vorige installatiegidsen over Ubuntu 17.04, 17.10, 20.04, 22.04 & 24.10.

    Kbuntu 25.04 – Plucky Puffin – is de meest recente uitgave van Canonicals populaire besturingssysteem. Ubuntu bestaat ondertussen meer dan 20 jaar! Dit is geen LTS-release, dit betekent dus dat je 9 maanden updates ontvangt en dat je in oktober best updatet naar Ubuntu 25.10 – Questing Quokka – om ondersteuning te blijven ontvangen. Als je liever een besturingssysteem met langere ondersteuning gebruikt, dan download je beter Ubuntu (of Kubuntu) 24.04 -Noble Numbat. Canonical belooft minimaal 12 jaar aan updates bij de LTS-versie (Long Term Support).

    In deze handleiding leg ik uit hoe je Kubuntu 25.04 installeert op je computer, bijv. ter vervanging van Windows 10 (dat vanaf oktober geen updates meer krijgt, veel prima computers en laptops ondersteunen Windows 11 niet, waardoor er een enorme afvalberg ontstaat, door Linux te installeren kun je je huidige computer veilig blijven gebruiken: meer info: https://endof10.org/nl/ ).

    Ik gebruik deze keer niet de standaardeditie van Ubuntu die met GNOME als desktopomgeving wordt geleverd, maar wel Kubuntu met de Plasma-omgeving, uiteraard werkt deze handleiding ook met alle Ubuntu-versies zoals Ubuntu, Ubuntu Mate, Xubuntu, Elementary OS, POP!_OS, Linux Mint en nog veel andere distributies. Houd gewoon in je achterhoofd dat de screenshots in deze gids allemaal in Kubuntu 25.04 met KDE Plasma gemaakt zijn, dus de kleuren en lay-out kunnen er ietwat anders uitzien, maar de basisprincipes van het installeren blijven dezelfde. 

    Voor je begint, maak je best een back-up van je data zodat je zeker niets kwijt geraakt.

    Aanbevolen systeemvereisten

    Kubuntu zal zo op ongeveer alle computerhardware werken, zowel oud als nieuw. Als je computer werkte met Windows 7 of nieuwer, dan zal hij ook Kubuntu kunnen draaien, maar ongetwijfeld sneller en beter 😉

    Dit zijn de aanbevolen hardwarevereisten:

    • 2 GHz dual core processor;
    • 4 GB RAM;
    • 25GB ruimte op je harde schijf;
    • internettoegang is optioneel, maar wel handig.

    Het OS zal ook werken op tragere hardware, maar misschien is het dan een goed idee om een lichtere versie van Ubuntu te gebruiken zoals Xubuntu.

    Installatiestappen

    1. Download Kubuntu 25.04 van https://kubuntu.org/getkubuntu/
    2. Brand het gedownloade schijfbestand naar een USB-stick (met bijv. Ventoy) of DVD.
    3. Als je Windows niet wilt verwijderen en 2 besturingssystemen naast elkaar wil installeren, dan kun je deze extra stappen volgen:
      1. Start je computer op in Windows.
      2. Open ‘Schijfbeheer’ door in het startmenu te zoeken op ‘schijf’.
        Afbeelding van Schijfbeheer in Windows 11.
      3. Klik op de partitie die je wilt verkleinen (in mijn geval OS (C:)).
      4. Klik er met de rechtermuisknop op en kies voor ‘verkleinen’.
      5. Kies hoeveel ruimte je beschikbaar wil maken voor Linux, ik koos voor 512000 GB, ruim voldoende voor Kubuntu, swap-ruimte en bestanden.
        Afbeelding van een schijf verkleinen in Schijfbeheer in Windows 11
      6. Klik op verkleinen en wacht tot Windows klaar is met de actie.
        Afbeelding van Schijfbeheer in Windows 11.
    4. Herstart je computer en start op van je USB-stick. Als dit niet automatisch gebeurt, dan moet je een toets indrukken tijdens het opstarten (die zoek je best even op online of in de handleiding). Bij mijn laptops is het F12 of de ESC-toets ingedrukt houden, op Applehardware (met Intel CPU) kun je gewoon alt ingedrukt houden.
      Mocht dit niet werken dan kun je ook de opstartvolgorde in je BIOS of UEFI veranderen. Je komt in het BIOS of UEFI door tijdens het opstarten van je computer op een bepaalde toets te drukken, die is verschillend per computer, maar vaak is het DEL, ESC, F4, F12, … In het BIOS zoek je naar de optie om de opstartvolgorde te veranderen. Je kunt bijv. USB bovenaan zetten, gevolgd door een dvd/cd-speler en tenslotte je harde schijf, op die manier zal je computer eerst kijken of er een USB-stick is waarvan hij kan opstarten, als dat niet het geval is, probeert hij de dvd-/cd-lezer en tenslotte de harde schijf (waar waarschijnlijk je Windows op geïnstalleerd staat). Bewaar de wijzigingen en verlaat het BIOS. Nu zou bij het opstarten met je USB-stick in de computer een keuzemenu moeten verschijnen.
    5. Zodra je opstart, word je begroet door een venster waarin je meteen de installatie kunt starten of Ubuntu eerst kunt uitproberen in een live omgeving (waarin je alsnog de installatie kunt starten als het besturingssysteem je bevalt). Ik kies meestal voor de live omgeving, zo kan ik meteen zien of mijn muis, toetsenbord, scherm, webcam, microfoon en luidsprekers goed werken.
    6. Klik op ‘Install Kubuntu’ om de installatie te starten.
      Afbeelding van de desktop in Kubuntu 25.04.
    7. Sluit indien nodig je laptop aan op de netstroom voor je op volgende klikt.
      Screenshot van het welkomstscherm in Kubuntu 25.04.
    8. Selecteer de regio. Pas eventueel de taal- en locatie-instellingen aan.
      Screenshot van de locatie-instellingen tijdens de installatie van Kubuntu 25.04.
    9. Kies het juiste toetsenbord. Dat maakt het intikken van je gebruikersnaam e.d. veel makkelijker 😉
      Screenshot van de toetsenbordinstellingen tijdens de installatie van Kubuntu 25.04.
    10. Maak een keuze tussen de standaardselectie software (browser, kantoorsoftware en andere applicaties) of een minimaal pakket zonder alle extra’s.
      Schermafbeelding van de installatiemodi in Kubuntu 25.04.
    11. Kies ervoor om je harde schijf te wissen en Kubuntu te installeren als je enkel Kubuntu als besturingssysteem wil. Volg de uitleg in de stappen hieronder als je Kubuntu 25.04 naast een ander besturingssysteem (bijv. Windows) wil installeren.
      1. Klik op ‘Handmatig partitioneren’.
        Schermafbeelding van de partitiekeuzes bij de installatie van Kubuntu 25.04.
      2. Zoek naar de partitie met de vrije ruimte (die je creëerde in Windows) en klik erop. Klik vervolgens op ‘Aanmaken’ om 3 partities te maken met volgende instellingen.
        Schermafbeelding van de partities tijdens het installeren van Kubuntu 25.04.
      3. FAT32-partitie met 1024MB ruimte, aankoppelpunt /boot/efi & ‘boot‘ als vlag. Deze partitie zorgt ervoor dat je bij het opstarten kunt kiezen tussen Kubuntu & Windows.
        Schermafbeelding van de boot- partitie tijdens het installeren van Kubuntu 25.04.
      4. linuxswap-partitie met evenveel ruimte als de grootte van je RAM-geheugen & vlag ‘swap‘.
        Schermafbeelding van de swap- partitie tijdens het installeren van Kubuntu 25.04.
      5. ext4-partitie met als aankoppelpunt ‘/‘ (voor de installatie van Kubuntu en ruimte voor je bestanden).
        Schermafbeelding van de ext4- partitie tijdens het installeren van Kubuntu 25.04.
    12. Klik op volgende en stel je naam, computernaam en wachtwoord in.
      Schermafbeelding van het gebruikersmenu tijdens het installeren van Kubuntu 25.04.
    13. Kijk alle wijzigingen nog even aandachtig na. Dit is je laatste kans om je te bedenken, hierna worden de wijzigingen toegepast.
      Schermafbeelding van de samenvatting tijdens de installatie van Kubuntu 25.04.
    14. Klik op ‘installeer’ en wacht tot het systeem klaar is. Ondertussen kun je een presentatie over Kubuntu bekijken (of even iets anders gaan doen).
      Schermafbeelding van het installatieproces van Kubuntu 25.04.
    15. Herstart je computer wanneer Kubuntu daarom vraagt.
      Schermafbeelding van een voltooide Kubuntu-installatie.
    16. Meld je aan met je wachtwoord en doorloop de verwelkoming.

    Tot slot

    In deze tutorial leerde je Kubuntu 25.04 installeren. Laat gerust je vragen en opmerkingen hieronder achter of contacteer me via het formulier op deze website.

    Veel plezier met deze Linuxdistributie!

  • Ubuntu 24.10 installeren – Oracular Oriole

    Ubuntu 24.10 installeren – Oracular Oriole

    Dit artikel is een update van mijn vorige installatiegidsen over Ubuntu 17.04, 17.10, 20.04 & 22.04.

    Ubuntu 24.10 – Oracular Oriole – is de meest recente jubileumuitgave van Canonicals populaire besturingssysteem. Ubuntu bestaat 20 jaar, gefeliciteerd! Dit is geen LTS-release, dit betekent dus dat je 9 maanden updates ontvangt en dat je in april best updatet naar Ubuntu 25.04 – Plucky Puffin – om ondersteuning te blijven ontvangen. Als je liever een besturingssysteem met langere ondersteuning gebruikt, dan download je beter Ubuntu 24.04 -Noble Numbat. Canonical belooft minimum 12 jaar aan updates bij de LTS-versie (Long Term Support).

    In deze handleiding leg ik uit hoe je Ubuntu 24.10 installeert op je computer, bijv. ter vervanging van Windows.

    Ik gebruik de standaardeditie van Ubuntu die met GNOME als desktopomgeving wordt geleverd maar uiteraard werkt deze handleiding ook met alle Ubuntu-afgeleiden zoals Kubuntu, Ubuntu Mate, Xubuntu, Elementary OS, POP!_OS, Linux Mint en nog veel andere distributies. Houd gewoon in je achterhoofd dat de screenshots in deze gids allemaal in Ubuntu 24.10 met Gnome gemaakt zijn, dus de kleuren en lay-out kunnen er ietwat anders uitzien maar de basisprincipes van het installeren blijven hetzelfde. 

    Voor je begint, maak je best een back-up van je data zodat je zeker niets kwijt geraakt.

    Aanbevolen systeemvereisten

    Ubuntu zal zo op ongeveer alle computerhardware werken, zowel oud als nieuw. Als je computer werkte met Windows XP of nieuwer, dan zal hij ook Ubuntu kunnen draaien, maar ongetwijfeld sneller en beter 😉

    Dit zijn de aanbevolen hardwarevereisten:

    • 2 GHz dual core processor;
    • 4 GB RAM;
    • 25GB ruimte op je harde schijf;
    • Internettoegang is optioneel maar wel handig.

    Het OS zal ook werken op tragere hardware maar misschien is het dan een goed idee om een lichtere versie van Ubuntu te gebruiken zoals Xubuntu.

    Installatiestappen

    1. Download Ubuntu 24.10 van https://ubuntu.com/download/desktop
    2. Brand het gedownloade schijfbestand naar een usb-stick met bijv. Ventoy of DVD.
    3. Als je een dual boot (2 besturingssystemen naast elkaar installeren) wil maken, dan kun je stap 3 volgen in deze gids.
    4. Herstart je computer en start op van je USB-stick. Als dit niet automatisch gebeurt, dan moet je een toets indrukken tijdens het opstarten (die zoek je best even op online of in de handleiding). Bij mijn laptop is het F12 en op Apple hardware (met Intel CPU) kun je gewoon alt ingedrukt houden.
      Mocht dit niet werken dan kun je ook de opstartvolgorde in je BIOS veranderen. Je komt in het BIOS door tijdens het opstarten van je computer op een bepaalde toets te drukken, die is verschillend per computer maar vaak is het DEL, Esc, F4, F12, … In het BIOS zoek je naar de optie om de opstartvolgorde te veranderen. Je kunt bijv. USB bovenaan zetten, gevolgd door een DVD/CD-speler en tenslotte je harde schijf, op die manier zal je computer eerst kijken of er een usb-stick is waarvan hij kan opstarten, als dat niet het geval is probeert hij de dvd-/cd-lezer en tenslotte de harde schijf (waar waarschijnlijk je Windows op geïnstalleerd staat). Bewaar de wijzigingen en verlaat het BIOS. Nu zou bij het opstarten met je usb-stick in de computer een keuzemenu moeten verschijnen.
    5. Zodra je opstart, wordt je begroet door een venster waarin je meteen de installatie kunt starten of Ubuntu eerst kunt uitproberen in een live omgeving (waarin je alsnog de installatie kunt starten als het OS je bevalt).
    6. Kies je taal.
    7. Je kunt enkele toegankelijkheidsinstellingen aanpassen indien nodig.
    8. Kies het juiste toetsenbord. Dat maakt het intikken van je gebruikersnaam e.d. veel makkelijker 😉
    9. Maak verbinding met het internet. Ubuntu kan dan meteen updates en extra software downloaden.
    10. Kies voor ‘Ubuntu installeren’ om het besturingssysteem naar je computer te kopiëren.
    11. Kies voor de standaard ‘interactive installatie’. De andere optie is interessant voor systeembeheerders die geautomatiseerd een installatie op meerdere computers willen toepassen.
    12. Maak een keuze tussen de standaardselectie software (enkel een browser + een paar applicaties) of een uitgebreider pakket (met o.a. een Officepakket en mailprogramma).
    13. Ik kies er steeds voor om meteen de extra software en codecs te installeren zodat ik dat niet achteraf meer hoef te doen.
    14. Kies ervoor om je harde schijf te wissen en Ubuntu te installeren als je enkel Ubuntu als besturingssysteem wil. Volg de uitleg in stap 11 van deze handleiding als je Ubuntu 24.10 naast een ander besturingssysteem wil installeren.
    15. Kies de juiste harde schijf om Ubuntu op te installeren.
    16. Maak je gebruikersaccount en wachtwoord aan.
    17. Kies de juiste locatie zodat o.a. de tijds- en regio-instellingen meteen goed gezet kunnen worden.
    18. Kijk alle wijzigingen nog even aandachtig na. Dit is je laatste kans om je te bedenken, hierna worden de wijzigingen toegepast.
    19. Klik op ‘installeren’ en wacht tot het systeem klaar is. Ondertussen kun je een presentatie over Ubuntu bekijken (of een kwartiertje iets anders gaan doen).
    20. Herstart je computer wanneer Ubuntu daarom vraagt.
    21. Meld je aan met je wachtwoord en doorloop de verwelkoming.

    Tot slot

    In deze tutorial leerde je Ubuntu 24.10 installeren. Laat gerust je vragen en opmerkingen hieronder achter of contacteer me via het formulier op deze website.

    Veel plezier met deze jubileumeditie!

  • Gebruik Neofetch om je systeeminfo te delen in screenshots

    Gebruik Neofetch om je systeeminfo te delen in screenshots

    Wanneer Linux-screenshots gedeeld worden dan zie je vaak dat in de screenshots ook de systeemspecificaties gedeeld worden. Je kunt uiteraard gewoon het infopaneel uit de instellingen gebruiken, maar het kan fancyer met Neofetch.

    Neofetch

    Neofetch is een tool die je gebruikt in de terminal om je systeeminfo op een esthetisch aangename manier te delen. De gegevens worden zo op een overzichtelijke manier gedeeld. Je gebruikt het door de terminal te openen voor je een screenshot van je desktop neemt.

    Installatie

    Open de terminal.

    Update je systeem

    sudo apt update

    Installeer Neofetch in Ubuntu.

    sudo apt install neofetch

    Gebruik

    Typ de naam van het programma in de terminal.

    neofetch

    Je kunt dan een screenshot nemen van je hele desktop, zoals hierboven door Printscreen te drukken op het toetsenbord. Of enkel eentje van de terminal, klik rechts in de titelbalk van de terminal en kies voor ‘Take screenshot’.

    Dat is het al! Het hoeft niet altijd een lange, uitgebreide post te zijn met heel veel stappen. Neofetch installeren en gebruiken is erg eenvoudig. En mocht je toch aanpassingen willen maken dan kun je de wiki even bekijken op de GitHub van Neofetch: https://github.com/dylanaraps/neofetch/wiki

    Veel succes!

  • iCloud agenda gebruiken in Thunderbird op Ubuntu (of Windows)

    iCloud agenda gebruiken in Thunderbird op Ubuntu (of Windows)

    In dit artikel wil ik even stilstaan bij het gebruik van de iCloud agenda in Ubuntu. Standaardprogramma’s zoals Gnome Agenda of Evolution kunnen niet altijd vlot overweg met Apples kalender. De toegang tot deze kalender buiten het Apple-ecosysteem is ook niet zo eenvoudig, vandaar deze blogpost.

    Ik zal je hieronder uitleggen hoe je iCloud agenda kunt toevoegen aan Thunderbird op een manier waarbij je de gegevens in 2 richtingen synchroniseert: alle wijzigingen die je maakt op je telefoon of tablet, worden ook zichtbaar in Thunderbird en omgekeerd.

    In essentie bestaat deze handleiding uit 3 stappen:

    1. Maak een app-specifiek wachtwoord voor je iCloud.
    2. Maak de url die je nodig hebt om toe te voegen aan Thunderbird.
    3. Voeg de kalender toe aan Thunderid.

    1 – App-specifiek wachtwoord maken

    Wanneer je inlogt bij iCloud dan krijg je normaal gezien een code toegestuurd op je Apple-apparaten die je als extra beveiliging intikt. Dat is uiteraard niet handig om een kalender te configureren, daarom maken we eerst een app-specifiek wachtwoord aan voor Thunderbird.

    Surf daarvoor naar https://appleid.apple.com/nl-nl/

    Log in met je gebruikersnaam en wachtwoord van je iCloud-account.

    Klik op ‘App-specifiek wachtwoord’.

    Klik op het blauwe plusje om een nieuw wachtwoord aan te maken.

    Kopieer en plak dit wachtwoord tijdelijk even in een tekstbestand of laat de website open staan. Later heb je dit wachtwoord nodig om je kalender aan Thunderbird toe te voegen.

    2 – De url achterhalen

    iCloud gebruikt verschillende servers voor de agenda waardoor het als gebruiker niet te raden valt welke url je precies moet intikken. De url voor Thunderbird ziet er standaard zo uit:

    https://<servernummer>-caldav.icloud.com/<gebruiker>/calendars/<kalender>/

    De vetgedrukte delen moeten vervangen worden door jouw gegevens. Dus straks moet je bijv. <servernummer> vervangen door een waarde als p40, <gebruiker> door 10 cijfers en <kalender> door een lange string van letters, cijfers en koppeltekens.

    In Ubuntu is Firefox de standaardbrowser, de stappen die ik beschrijf zijn dus voor deze browser, maar ze zijn erg gelijkaardig aan de stappen die je zet in andere browsers.

    Open de iCloud agenda in je browser: https://www.icloud.com/calendar

    Druk op F12 om de hulpmiddelen voor ontwikkelaars te openen. Die zien er zo uit:

    Klik, zoals in bovenstaande screenshot, op het Netwerk-tabblad.

    Tik in het tekstveld ‘collections’ (zonder aanhalingstekens).

    Kies voor XHR.

    Schakel de agenda die je wilt toevoegen in Thunderbird even uit en aan door op het vinkje dat er voor staat te klikken.

    Je zult merken dat je in de hulpmiddelen onderaan een of twee links ziet verschijnen.

    Dubbelklik op één van de links om die in een apart tabblad te openen.

    Kopieer de URL uit de adresbalk naar een eenvoudige teksteditor zodat je hem in het geheel kunt bekijken.

    Het servernummer staat helemaal vooraan in de link, net voor -calendarws.icloud.com, als er dus https://p40-calendarws.icloud.com verschijnt, dan is p40 je servernummer. Noteer je servernummer.

    Je gebruikersnaam staat in de link net na ‘dsid=’ en telt 10 cijfers. Noteer deze 10 cijfers als gebruiker.

    De indentificatie voor de kalender staat na https://servernummer.calendarws.icloud.com/ca/collections/ en voor het vraagteken ‘?’ verderop in de url. Het bestaat uit een heleboel letters, cijfers en koppeltekens. Noteer ook deze gegevens.

    3 – Kalender toevoegen aan Thunderbird

    Open Thunderbird en open de kalender.

    Klik aan de linkerkant op het plusje naast ‘Agenda’.

    Kies voor een kalender op het netwerk.

    Tik je gebruikersnaam van iCloud in en bij Locatie plak je de link https://<servernummer>-caldav.icloud.com/<gebruiker>/calendars/<kalender>/ waarbij je de vetgedrukte delen vervangt door de gegevens die je vond bij stap 2.

    Klik op ‘Agenda’s zoeken’.

    Thunderbird toont je nog een overzicht van de agenda die je gaat toevoegen. Zorg dat je kalender aangevinkt staat en klik op ‘Abonneren’.

    Thunderbird zal je om een wachtwoord vragen, hier tik je het app-specifieke wachtwoord in dat we bij stap 1 maakten.

    Dat is het! Het is niet meteen de makkelijkste manier om een agenda toe te voegen in Thunderbird, maar het is voorlopig de enige manier die ik vond die echt werkt.

    Veel succes!

  • Gamen in Ubuntu (o.a. met Steam)

    Gamen in Ubuntu (o.a. met Steam)

    Het kan leuk zijn om het werken even te onderbreken om een spelletje te spelen. Vroeger had je voor de meeste games Windows nodig, maar tegenwoordig is er ook een heel erg groot aanbod om games te spelen op Linux-distributies zoals Ubuntu.

    Ubuntu Software

    De logische plaats om te gaan kijken is Ubuntu Software, door op de categorie ‘spelletjes’ te klikken, zie je meteen een honderdtal, meestal eenvoudige, spelletjes verschijnen. Installeren is zo eenvoudig als een spelletje aanklikken en vervolgens op ‘installeren’ te klikken.

    Steam

    Mogelijk wil je wel wat meer keuze dan de games in Ubuntu Software en één van de beste plekken om games te vinden, beheren en kopen is nog steeds STEAM.

    Steam installeren in Ubuntu kun je doen via de installer op de website: https://store.steampowered.com/about/ . Je downloadt er een .deb-bestand dat je vervolgens kunt installeren door er rechts op te klikken, kies vervolgens voor ‘met andere toepassing openen’ en duid ‘Software-installatie’ aan. Ubuntu Software zal openen waar je de installatie kunt starten.

    Lanceer Steam na de installatie om het programma te updaten.

    Mogelijk wordt er eerste gecontroleerd of alle afhankelijkheden (dependencies) geïnstalleerd zijn, die update kun je starten door ‘ENTER’ te drukken wanneer erom gevraagd wordt.

    Vervolgens start de update van STEAM, dit kan afhankelijk van je internetsnelheid even duren.

    Zodra de update klaar is, kun je je aanmelden met je Steam-account.

    Eens ingelogd krijg je de startpagina van Steam te zien.

    Een deel van de games is meteen beschikbaar om te spelen onder Ubuntu, maar bij de meeste games zul je zien dat ze enkel werken onder Windows. Zo zie je bij bijv. TrackMania Nations Forever staan dat het enkel beschikbaar is voor Windows.

    Gelukkig valt ook daar een mouw aan te passen. Valve is druk bezig met het ontwikkelen van Proton, een soort van vertaler die games voor andere besturingssystemen ook laat werken op Linux.

    Klik in de menubalk op ‘Steam’ en kies voor ‘Settings’.

    Navigeer naar ‘Steam Play’. Standaard staat ‘Enable Steam Play for supported titles’ al aangevinkt. Als je echter ook de 2e optie onder ‘Advanced’ aanvinkt, dan kun je nog meer games spelen onder Linux. Het is een experimentele instelling, dus niet elke game zal perfect werken, maar het loopt vaak gewoon goed.

    Steam moet herstart worden nadat je deze experimentele functie inschakelde.

    Zodra je dit gedaan hebt, zul je zien dat er nu wel een installatieknop staat bij bijv. Trackmania.

    Je kunt zo je favoriete games uitproberen in Ubuntu. Het installeren van een game is nooit moeilijker dan de ‘install’ aan te klikken en te wachten tot de installatie klaar is.

    Extra tips

    Als je zeker wil zijn of een Windowsspel werkt met Proton, dan kun je deze website raadplegen: https://store.steampowered.com/curator/33483305-Proton-Compatible/ . Hier vind je honderden games die prima werken in Ubuntu.

    Ook ProtonDB is een erg handige website waar nog meer games getest werden door gebruikers. Je vindt er per game terug hoe goed het zal werken in Linux.

    Veel gameplezier alvast 😉

  • Internetbrowsers in Ubuntu

    Internetbrowsers in Ubuntu

    In dit artikel wil ik even door de keuzemogelijkheden gaan die je in Ubuntu hebt om websites te openen. De browser is voor veel gebruikers het meest gebruikte programma op de computer omdat het naast websites openen ook toegang biedt tot mail (Gmail, Outlook, Mailbox, …), kantoorsoftware (Office 365), online vergadertools (Zoom, Google Meet, Teams, …).

    Maar welke browsers zijn er? En welke kun je nu het best gebruiken?

    Mozilla Firefox

    Mozilla Firefox Logo

    Eén van de meest gewaardeerde en vaak standaard mee geïnstalleerde browsers in Linux-distributies, is Mozilla Firefox. De open source browser heeft een uitstekende reputatie qua privacy, gebruiksvriendelijkheid en aanpasbaarheid. Via https://addons.mozilla.org/nl/firefox/extensions/ kun je een heleboel add-ons installeren zodat je de browser naar eigen smaak kunt aanpassen. Check zeker Ublock Origin (blokkeert reclame), Privacy Badger (zorgt ervoor dat je moeilijker gevolgd kunt worden online) en Multi Account Containers (je kunt profielen maken waarvan de data gescheiden blijft, zo kun je werk/privé makkelijk gescheiden houden).

    Firefox is in Ubuntu de standaard meegeleverde browser. Mocht je hem toch nog moeten (opnieuw) installeren dan kan dat eenvoudigweg via Ubuntu Software, Snapcraft, Flathub of via een .tar-bestand op de website van Firefox zelf. De laatste mogelijkheid is niet voor beginners omdat er best wel wat extra stappen gezet moeten worden. Ik gebruik de snap omdat die standaard meegeleverd werd, prima werkt en ook de voordelen van een snap heeft.

    Vivaldi

    Vivaldi browser

    Vivaldi is een interessant alternatief voor Firefox omdat de browser erg veelzijdig is. De browser bevat standaard een aantal filters die reclame en trackers tegen houden, het is ook een e-mailprogramma, kalender en notitiebebeheerder. Je kunt al die verschillende functies in- en uitschakelen naar wens zodat het programma enkel toont wat jij nodig hebt. Ook kun je extensies installeren uit de Chrome web store omdat Vivaldi op Chromium (de basis voor o.a. Google Chrome) gebouwd is.

    Vivaldi installeren in Ubuntu doe je door naar de website te surfen en de .deb te downloaden. Klik vervolgens rechts op het gedownloade bestand en klik op ‘met andere toepassing openen’. Kies daar voor ‘software-installatie’. Je standaard programma (bijv. Ubuntu Software) zal openen en hier kun je met één klik het programma installeren.

    Microsoft Edge

    Microsoft Edge browser

    Edge is een browser van Microsoft, bekend van Windows & Office 365. Het is de standaardbrowser in Windows en kan handig zijn om op Ubuntu te installeren omdat je zo o.a. wachtwoorden & favorieten kunt synchroniseren tussen de browsers op verschillende besturingssystemen (al kan dit uiteraard ook door een andere browser in Windows te installeren). Deze browser is vooral interessant voor mensen met een Microsoft- of Office-account en die de eveneens op Chromium gebouwde browser willen gebruiken. Ook heeft Edge een eigen website om invoegtoepassingen (extensies) te installeren.

    Installeren is gelijkaardig aan de installatie van Vivaldi. Download de .deb, klik rechts op het gedownloade bestand en klik op ‘met andere toepassing openen’. Kies daar voor ‘software-installatie’. Je standaard programma (bijv. Ubuntu Software) zal openen en hier kun je met één klik het programma installeren.

    Google Chrome

    Gogole Chrome

    De populairste browser op dit moment is Google Chrome. De browser is net als Vivaldi en Edge gebouwd op Chromium en werd aangevuld met een heleboel extra’s van Google. Zo werkt de browser erg goed als je een Google-account hebt voor je mail, kalender, documenten, video’s op YouTube, etc. Google biedt erg veel diensten (gratis) aan die uiteraard prima aansluiten bij hun eigen browser. Er kunnen wel vraagtekens gezet worden bij de grote hoeveelheden data die ze verzamelen van de gebruikers zodat ze gepersonaliseerde reclame kunnen aanbieden op heel wat websites. In de Chrome web store kun je handige extensies en thema’s downloaden zodat je de browser naar eigen smaak kunt configureren.

    Installeren is gelijkaardig aan de installatie van Vivaldi of Edge. Download de .deb, klik rechts op het gedownloade bestand en klik op ‘met andere toepassing openen’. Kies daar voor ‘software-installatie’. Je standaard programma (bijv. Ubuntu Software) zal openen en hier kun je met één klik het programma installeren. Je kunt het programma ook via Flathub installeren.

    Chromium

    Chromium

    Chromium is de basis van heel wat browsers: Vivaldi, Edge, Chrome en Brave. Elke browserbouwer voegt zijn eigen aanpassingen toe om zo de gebruikers te overtuigen hun software te gebruiken. Chromium is net als Firefox een open source browser. Wanneer je echter de ‘vanille’-ervaring wilt van al deze browsers dan kun je Chromium overwegen. De browser kan wat spartaans aanvoelen, maar dat kan ook een positieve zaak zijn 😉

    Chromium installeren in Ubuntu is erg eenvoudig omdat je de software terugvindt in ‘Ubuntu Software’. Zoek het programma gewoon even op in de applicatiewinkel en klik op ‘installeren’. Je vindt de browser ook via Snapcraft & Flathub.

    Andere browsers

    Naast de 5 al benoemde browsers zijn er nog andere mogelijkheden zoals Brave en Opera die je allebei kunt installeren via Ubuntu Software. Ook kun je Gnome Web overwegen als basisbrowser.

    Aanbevelingen

    Welke browser kun je nu best gebruiken in Ubuntu? Kies eerst de browser die je al kent en waarmee je al vlot kunt werken. Alle genoemde browsers zullen vlot werken in Ubuntu. Als je net als ik privacy, open source en gebruiksvriendelijkheid belangrijk vindt, dan kan ik vooral Firefox aanraden. Het is ook de zo goed als enige browser die niet op Chromium gebouwd is en een echt alternatief vormt.

    Welke browser verkies jij? En waarom? Laat jouw voorkeur gerust hieronder achter.

    Veel succes!

  • Dingen om te doen na installatie van Ubuntu 22.04

    Dingen om te doen na installatie van Ubuntu 22.04

    Na de standaard installatie van Ubuntu 22.04 beschik je al over een geweldig besturingssysteem op je computer. Op deze pagina verzamel ik een aantal interessante tips om er echt het ideale besturingssysteem van te maken 😉

    Batterijpercentage tonen

    Standaard toont Ubuntu enkel een icoon als batterij-indicator. Ik vind het handiger als ik ook zie hoeveel percentage er nog in de accu zit.

    Je past dit aan door onder ‘instellingen / Energie’ de schuifknop in te schakelen naast ‘Accupercentage tonen’.

    Gnome Sushi

    Eén van de handigheden in macOS is dat je van zo goed als elk bestand een snelle preview kunt bekijken door op de spatiebalk te duwen: afbeeldingen worden snel getoond, documenten worden leesbaar, video’s worden snel afgespeeld. Ik vind dat ideaal om bijv. snel het juiste bestand te vinden zonder steeds de videospeler, het kantoorpakket of de beeldsoftware te openen.

    In Ubuntu kun je hiervoor Gnome Sushi gebruiken. De installatie doe je via de terminal. Open die toepassing door het terminalvenster te kiezen en volgende opdracht in te tikken:

    sudo apt-get install gnome-sushi

    Druk op ENTER nadat je de opdracht invoerde. Mogelijk moet je even je wachtwoord intikken om te bevestigen dat je de software wil installeren.

    Als het programma niet meteen werkt, moet je je computer even heropstarten. Maar hier werkte het onmiddellijk. Test het uit door naar een map te navigeren, een bestand aan te klikken en vervolgens op spatiebalk te drukken. Met de pijltjestoetsen kun je snel wisselen tussen de bestanden. Door op Escape te drukken beëindig je de voorbeeldweergave.

    Apps minimaliseren in starter (dock)

    Je kunt snel wisselen tussen je applicaties door in de starter op het juiste icoon te klikken. En je kunt je venster minimaliseren door rechtsbovenin op de juiste knop te klikken. Ik vind het niet logisch dat je een venster wel kunt openen of maximaliseren in de starter, maar niet kunt minimaliseren. Gelukkig is er een eenvoudige manier om dit gedrag toe te voegen.

    Open het terminalvenster en tik deze code in:

    gsettings set org.gnome.shell.extensions.dash-to-dock click-action 'minimize'

    Druk op ENTER om de instelling actief te maken. Vanaf nu kun je gewoon op het icoon in de starter klikken om een programma tijdelijk te verbergen.

    Gnome extensies installeren

    Op de website https://extensions.gnome.org/ vind je een heleboel handige uitbreidingen voor Gnome. Net zoals in Firefox zijn het kleine aanvullingen voor het programma die je naar wens kunt in- en uitschakelen.

    Het grootste nadeel in Ubuntu 22.04 is dat je deze extensies niet meer kunt installeren met de standaard browser: Mozilla Firefox. Firefox wordt als ‘snap’ meegeleverd waardoor de toegang tot het systeem beperkt wordt (dit is ook een voordeel, zodat niet elke website meteen alle rechten op je pc kan krijgen). Op bovenstaande link krijg je dan deze rode banner te zien:

    Toch vind ik sommige extensies erg nuttig en wil ik ze graag blijven gebruiken. De handigste manier is om even een andere browser te installeren: Google Chrome, Microsoft Edge en Vivaldi werken allemaal prima hiervoor. Ik koos voor Vivaldi omdat het een fijne aanvulling is bij Firefox.

    De installatie ervan is erg eenvoudig: download de .deb voor Linux en open die met Ubuntu Software. Mocht het gedownloade bestand niet automatisch openen in het juiste programma, dan kun je er op rechtsklikken en kiezen voor ‘met andere toepassing openen’.

    Selecteer ‘Software-installatie’ om Vivaldi aan je systeem toe te voegen.

    Open daarna Vivaldi en ga naar https://extensions.gnome.org om door de extensies te bladeren. De extensies activeren kan erg eenvoudig door de schuifknop aan te klikken. Zo vind ik bijv. Caffeine een erg nuttige toevoeging, de extensie voorkomt dat de computer in slaapstand gaat.

    Deze tip was er eigenlijk meteen 2 in 1, want je installeerde een extra browser en je leerde hoe je extensies aan Gnome kunt toevoegen.

    Flathub gebruiken

    De snap store in Ubuntu is geweldig en gevuld met heel erg veel goede software. Je opent die standaard wanneer je Ubuntu Software opent of surft naar https://snapcraft.io/store .

    Eén van de redenen om Linux te gebruiken is uiteraard de vrijheid om software van andere bronnen te installeren. Naast de snap store en de standaard archieven in Ubuntu is er ook erg veel kwalitatieve software te vinden op Flathub.

    Ondersteuning voor Flatpaks (de naam voor de pakketten) kun je toevoegen in 3 stappen in het terminalvenster.

    sudo apt install flatpak

sudo apt install gnome-software-plugin-flatpak

flatpak remote-add --if-not-exists flathub https://flathub.org/repo/flathub.flatpakrepo

    Herstart je pc even.

    Je merkt dat je een extra toepassing hebt om software te installeren die je ook flatpaks laat installeren.

    Er valt heel wat te lezen op het internet over snaps, flatpaks en appimages. Voor mij maakt het niet zoveel uit op welke manier ik de software installeer, zolang de software werkt, ben ik tevreden 😉

    Tot slot

    Heb je zelf nog tips of toevoegingen? Laat ze gerust hieronder achter.

    Veel plezier met Ubuntu!

  • Ubuntu 22.04 installeren – Jammy Jellyfish

    Ubuntu 22.04 installeren – Jammy Jellyfish

    Dit artikel is een update van mijn vorige installatiegidsen over Ubuntu 17.04, 17.10 & 20.04.

    Ubuntu 22.04 is de meest recente versie van Canonical, het is een LTS-uitgave. LTS staat voor Long Term Support, je ontvangt 5 jaar updates tot april 2027. Het is een ideale keuze voor iedereen die niet elke 6 maand naar de nieuwste release wil upgraden. Ubuntu heeft uiteraard nog steeds een erg sterke community, waardoor je online makkelijk hulp kunt vinden mocht je problemen ervaren.

    In deze handleiding toon ik hoe je Ubuntu 22.04 als enige besturingssysteem of als 2e besturingssysteem (naast Windows) moet installeren op je computer. Ik gebruik de standaard editie van Ubuntu die met GNOME als desktopomgeving wordt geleverd maar uiteraard werkt deze handleiding ook met alle Ubuntu-afgeleiden zoals Kubuntu, Ubuntu Mate, Xubuntu, Elementary OS, POP!_OS, Linux Mint en nog veel andere distributies. Houd gewoon in je achterhoofd dat de screenshots in deze gids allemaal in Ubuntu 22.04 met Gnome gemaakt zijn, dus de kleuren en lay-out kunnen er ietwat anders uitzien maar de basisprincipes van het installeren blijven hetzelfde.

    Voor je begint, maak je best een back-up van je data zodat je zeker niets kwijt geraakt.

    Aanbevolen systeemvereisten

    Ubuntu zal zo op ongeveer alle computerhardware werken, zowel oud als nieuw. Als je computer werkte met Windows XP of nieuwer, dan zal hij ook Ubuntu kunnen draaien, maar ongetwijfeld sneller en beter 😉

    Dit zijn de aanbevolen hardwarevereisten:

    • 2 GHz dual core processor;
    • 4 GB RAM;
    • 25GB ruimte op je harde schijf.

    Het OS zal ook werken op tragere hardware maar misschien is het dan een goed idee om een lichtere versie van Ubuntu te gebruiken zoals Xubuntu.

    Installatiestappen

    1. Download Ubuntu 22.04 van https://ubuntu.com (komt officieel eind april uit, de beta kun je hier downloaden: https://releases.ubuntu.com)
    2. Brand het gedownloade schijfbestand naar een usb-stick met bijv. Ventoy of DVD.
    3. Als je het huidige besturingssysteem (bijv. Windows) niet wil vervangen maar Ubuntu wil dual booten (dan krijg je een keuzescherm elke keer je je pc start) dan moet je eerst in Windows nog even wat ruimte vrijmaken voor Ubuntu. Ga naar stap 4 als je enkel Ubuntu wil installeren.
      1. Om Ubuntu te installeren heb je uiteraard ruimte nodig op je harde schijf. Dit doen we eerst in onderstaande stappen.
      2. Open het Schijfbeheer in Windows door in het startmenu ‘schijf’ te tikken.
      3. Selecteer de schijf die je wilt verkleinen.
      4. Klik er met de rechtermuisknop op en kies voor ‘verkleinen’.
      5. Kies hoeveel ruimte je wilt wijden aan Linux, ik koos voor zo’n 180GB. In mijn geval is dat ongeveer 20GB voor het OS en alle applicaties die ik zal installeren, 16GB SWAP-ruimte en de rest voor data.
      6. Klik op ‘Verkleinen’ en wacht tot Windows ermee klaar is.
    4. Verander de opstartvolgorde in je BIOS. Je komt in het BIOS door tijdens het opstarten van je computer op een bepaalde toets te drukken, ook verschillend per computer maar vaak DEL, Esc, F4, F12, … In het BIOS zoek je naar de optie om de opstartvolgorde te veranderen. Je kunt bijv. USB bovenaan zetten, gevolgd door een DVD/CD-speler en tenslotte je harde schijf, op die manier zal je computer eerst kijken of er een usb-stick is waarvan hij kan opstarten, als dat niet het geval is probeert hij de dvd-/cd-lezer en tenslotte de harde schijf (waar waarschijnlijk je Windows op geïnstalleerd staat). Bewaar de wijzigingen en verlaat het BIOS. Nu zou bij het opstarten met je usb-stick in de computer het YUMI-menu moeten verschijnen. Op macOS kun je gewoon de alt-toets ingedrukt houden tijdens het opstarten.
    5. Zodra je opstart, word je begroet door een venster waarin je meteen de installatie kunt starten of Ubuntu eerst kunt uitproberen in een live omgeving (waarin je alsnog de installatie kunt starten als het OS je bevalt). Ik koos eerst voor de live omgeving en startte de installatie dan via het icoon op de desktop.
    6. Kies je gewenste taal.
    7. Kies de lay-out van je toetsenbord.
    8. Kies voor de normale of minimale installatie.De volledige installatie bevat nuttige software zoals Thunderbird, LibreOffice en andere. De minimale installatie bevat enkel Firefox en enkele systeemprogramma’s. Ik vind de meegeleverde software erg nuttig en kies steeds voor de normale installatie.
    9. Je kunt ook de 2 keuzevakjes aanvinken om automatisch de updates te downloaden tijdens het installeren, dan hoef je nadien minder updates te downloaden en installeren en je kunt extra software installeren zodat je videokaart (Nvidia) en WiFi-verbinding meteen goed werken.
    10. Als je enkel Ubuntu als besturingssysteem wilt gebruiken dan kies je voor ‘wis schijf en installeer Ubuntu’. Ga vervolgens naar stap 12. Ga naar stap 11 als je Ubuntu als 2e besturingssysteem naast bijv. Windows (dual boot) wil installeren.

    11. Hier leg ik uit hoe je je schijf moet verdelen om Ubuntu naast Windows te installeren.
      1. Kies bij installatietype voor ‘iets anders’.
      2. Zoek de schijf die je in stap 3 aanmaakte en wis ze met ‘-‘ om er vrije ruimte van te maken.
      3. Selecteer de vrije ruimte en klik op ‘+’ om enkele nieuwe partities aan te maken. Ik maak er steeds 2:
        1. wisselgegeheugen (SWAP) ter grootte van het RAM-geheugen van de computer;
        2. de rest van de ruimte als installatieschijf met ext4-indeling (root).
      4. Controleer ook nog even of je het juiste apparaat ziet staan bij de opstartlader. Dit zorgt ervoor dat je straks de keuze krijgt tussen Ubuntu en Windows als je je computer start.
      5. Klik op ‘Installeer nu’.
    12. Lees aandachtig de waarschuwing die je te zien krijgt, het is de laatste kans om de installatie te stoppen voor je harde schijf gewist wordt en de installatie van Ubuntu gestart wordt.
    13. Duid aan waar je woont of tik je land/stad in, dit zorgt ervoor dat Ubuntu de juiste tijdzone en munteenheid gebruikt.
    14. Tik de gevraagde gegevens in zodat de eerste gebruiker ingesteld kan worden. Deze gebruiker heeft automatisch beheerrechten (administrator).
    15. Zet een kop koffie of maak een kleine wandeling (de installatie is afhankelijk van de snelheid van je pc). Waarschijnlijk duurt het maar enkele minuten.
    16. Start je computer opnieuw op wanneer daarom gevraagd wordt.
    17. Terwijl de computer afsluit zal er gevraagd worden om je USB-stick of DVD te verwijderen.
    18. Na het herstarten kun je inloggen en Ubuntu zal je verwelkomen met een aantal laatste instellingen die je kunt maken i.v.m. het instellen van je online accounts en live patch.

    Tot slot

    In deze post leerde je hoe je een Linux-distributie zoals Ubuntu kunt downloaden en installeren. Gebruik het commentaarveld om vragen te stellen of opmerkingen te geven.

    Veel plezier met Ubuntu!

  • Ubuntu 21.10 review

    Ubuntu 21.10 review

    De voorbije jaren postte ik regelmatig een handleiding over het installeren van Linux op een pc of Mac. Aangezien die stappen nooit erg veel veranderen en de kriebel om Linux te testen blijft, start ik met een aantal reviews van distributies. Het doel is om de beste Linux-distributie te vinden voor de gewone gebruiker. Niet voor de specialist die alles in de terminal doet, maar voor jan modaal, die een OS wil dat vlot werkt, gebruiksvriendelijk is en er mooi uitziet.

    De tests voer ik uit op een AMD-laptop met AMD-Ryzen 7 4700u-processor, 16 GB RAM, SSD en AMD Renoir GPU.

    Live

    Ubuntu 21.10, Impish Indri, bijt de spits af. De ISO is 3,12GB en die zet ik op mijn USB-stick met Ventoy om makkelijk en snel meerdere distributies klaar te hebben staan. 

    De live omgeving start op in 1min en 15s en kun je vlot gebruiken om alvast een aantal zaken te testen voor je de distributie installeert. Zeker wanneer je voor het eerst een Linux-distributie probeert is het  een goed idee om de live omgeving te starten en te checken of je hardware wel werkt. Ik denk aan scherm, toetsenbord, muis, Wi-Fi, camera, audio, microfoon, … Het zou jammer zijn mocht één onderdeel niet werken en dat je er pas achter komt nadat je het OS op je harde schijf installeert. Ubuntu 21.10 lijkt het op het eerste zicht prima te doen en ik start de installatie op mijn SSD.

    Installatie

    De installatie gaat erg vlot en duurt slechts 6 min en 8s, zo is de hele installatie, inclusief configuratie, afgerond in een kleine 7 minuten. Probeer dat maar eens na te doen op Windows of macOS 😉

    De installatieduur is uiteraard niet de belangrijkste indicatie van een vlotte distributie, want die doe je meestal maar 1 keer. De opstartsnelheid van het systeem is veel belangrijker. Ubuntu 21.10 doet dat op deze laptop in 18s. Dat is van het moment dat ik de laptop inschakel tot het bureaublad geladen is en ik het eerste programma kan starten.

    Software

    Na de eerste boot, krijg ik meteen een melding dat er extra taalpakketten beschikbaar zijn en wordt de software geüpdatet. Nog eens opnieuw opstarten en het systeem is helemaal klaar voor gebruik.

     Ubuntu gebruikt Gnome 40.4 en daar merk ik toch wel wat verbeteringen in vergelijking met de vorige Gnome-versie. De grafische schil reageert veel vlotter en de panelen staan nu naast elkaar in plaats van onder elkaar. Verder vind je al meteen wat handige software klaar geïnstalleerd: Firefox om te browsen, Thunderbird voor mail, Gnome Agenda, Cheese om je webcam te gebruiken, LibreOffice als kantoorpakket en Shotwell om je foto’s te bekijken en beheren. Voor mij volstaat dit wel omdat het doordachte keuzes zijn van programma’s die goed werken. Enkel van Rhytmbox als audiospeler houd ik niet echt. Het programma ziet er vrij gedateerd uit. 

    Minder positief is de opstartsnelheid van een aantal apps, waaronder browser Firefox. Ubuntu gebruikt graag snaps, wat een aantal voordelen heeft, waardoor de opstarttijd van die snaps merkbaar veel langer is dan de niet-snapversie (deb, Flatpak, …). Voor sommige apps valt dit niet echt op, maar het starten van Firefox duurt secondnlang, terwijl het vroeger meteen opstartte. Zodra de browser één keer gedraaid heeft, gaat het vlotter maar na elke reboot komt het probleem terug. 

    Nieuwe software installeren kan makkelijk via Ubuntu Software al biedt die niet altijd het gewenste overzicht. Sommige applicaties vind je meerdere keren terug, wat het voor de gebruiker onduidelijk maakt, welke versie je moet kiezen. Zo vond ik van darktable 2 versies terug: 3.2.1 en 3.6.0. De eerste als Snap, de tweede als gewoon pakket. Ook van Thunderbid en Firefox zijn verschillende versies beschikbaar. Vreemd ook dat Firefox standaard als Snap geïnstalleerd wordt en Thunderbird niet. Een weinig consistente keuze.

    Ubuntu gebruikt Yaru als thema en dat ziet er zowel in het donkere als gewone thema prettig uit. Qua leesbaarheid heb ik een lichte voorkeur voor het lichte thema, de lichtgrijze tekst op donkergrijze achtergronden vind ik niet altijd makkelijk leesbaar. 

    Alle software is ook netjes vertaald in het Nederlands, enkel in het ‘Hulp’-menu kwam ik wat half vertaalde onderdelen tegen. Maar verder zijn de menu’s, standaard software en instellingen wel volledig vertaald. 

    Media

    Tijdens de installatie van Ubuntu koos ik er al voor om extra software mee te installeren zodat allerlei codecs mee geïnstalleerd worden. Dat zorgt ervoor dat video’s, inclusief ondertiteling, meteen werken in de Gnome-app “Video’s”. 

    Ook de installatie van Spotify verloopt makkelijk via de softwarewinkel en na het inloggen kan ik meteen beginnen luisteren. Vervelender is wel dat de menubalk verdwenen is nadat ik de interface schaalde naar 125%.

    Netflix geeft eerst een foutmelding in Firefox maar geeft wel meteen ook de oplossing aan. Na het inschakelen van DRM installeert Firefox wat extra onderdelen en 10s later speelt de video af. 

    Tenslotte was ook het installeren van STEAM kinderspel via Ubuntu Software en kon ik snel aan de slag met een game.

    Hardware

    Standaard schaalt Ubuntu naar 100% op het ingebouwde scherm. Standaard kan je kiezen tussen 100% (net te klein) en 200% (veel te groot), gelukkig kun je ook fractioneel schalen in stappen van 25%. Ubuntu waarschuwt wel voor een aantal mogelijke nadelen (hoger stroomverbruik, tragere snelheid en verlaagde beeldscherpte) maar daar heb ik vooralsnog niets van gemerkt. 

    Er is een basisondersteuning voor gestures, zo kun je door met 3 vingers omhoog te swipen op het touchpad het activiteitenoverzicht oproepen, en door naar links of rechts te swipen wissel je snel van bureaublad. Handig! Het is wel jammer dat met 2 vingers naar links of rechts swipen niet werkt in de browser om een pagina terug/vooruit te gaan, dit werkt wel in de Hulp-applicatie.

    De aangegeven batterijduur tijdens licht gebruik (e-mail en browsen) ziet er ook prima uit met ruim 24 uur terwijl de schermhelderheid op meer dan 80% staat en ook de toetsverlichting ingeschakeld is.

    Wi-Fi werkt aan het maximum van mijn providersnelheid en werkt dus goed. Bij een test op het thuisnetwerk kopieer ik een bestand van 1,6GB van mijn NAS (bekabeld) naar de laptop(Wi-Fi). Dat lukt in 61s (ca.26,86MB/S), de omgekeerde beweging duurt 55s (29,79MB/S).  Ook de BlueTooth-verbinding doet het.

    Om eventuele prestatieverschillen tussen besturingssystemen te meten, gebruik ik Geekbench. Ubuntu 21.10 haalt 922 in de single-core test en 3906 in de multi-core test. Ik ben benieuwd wat de verschillen met andere besturingssystemen zal zijn.

    Een groot pijnpunt kwam naar boven toen ik het deksel van mijn laptop sloot. Normaal schakelt het apparaat dan naar een slaapmodus om daarna weer vlot aan de slag te kunnen gaan. Dat gebeurde echter niet, het systeem reageerde nergens meer op en ik moest het geforceerd afsluiten door de power-knop ingedrukt te houden. Online vond ik gelijkaardige verhalen maar (nog) geen oplossing. Ook wanneer het systeem door de energie-instellingen in slaapmodus gaat, loopt het fout en is de computer onbruikbaar.

    Conclusie

    Ubuntu 21.10 is een goede start van mijn reeks testen. Het besturingssysteem is erg vlot, zowel in gebruik als bij de installatie, enkel de software die als snap geïnstalleerd werd is traag bij het opstarten. De meegeleverde software volstaat om aan de slag te kunnen gaan en andere programma’s of alternatieven (voor bijv. Rhytmbox) kunnen vlot geïnstalleerd worden via Ubuntu Software. Al laat die App Store wel wat steken vallen in de duidelijkheid door verschillende versies van dezelfde software te laten zien, keuzevrijheid is uiteraard goed maar duidelijkheid om de verschillen te benadrukken is nodig.

    In het dagelijks gebruik is het dus een prima distributie die je toelaat om het systeem volledig te benutten. Op een aantal kleine zaken en 1 groot probleem (slaapmodus die niet werkt) na ben ik dus erg tevreden over Ubuntu. 

    7/10

  • Flatpaks gebruiken in Ubuntu

    Flatpaks gebruiken in Ubuntu

    Flatpaks gebruiken is één van de makkelijkste manieren om software te installeren en gebruiken in Linux. Standaard komt Ubuntu met Snaps en de Snapstore. Deze softwarewinkel werkt prima, maar af en toe kom je een programma tegen dat niet meer up-to-date is of dat merkbaar trager opstart dan wanneer het geen snap is. Zo vond ik van mijn favoriete fotosoftware darktable slechts versie 3.2 als Snap terwijl de laatste versie (3.6) al beschikbaar is via Flathub.

    Zelf gebruik ik heel regelmatig Flathub om nieuwe applicaties te installeren. Dat biedt een aantal voordelen:

    • een uitgebreide online app store met meer dan 1200 applicaties die op zo goed als alle Linux-distributies werken;
    • je moet maar één keer de store configureren om toegang te krijgen tot alle beschikbare apps en in sommige distributies (bijv. Fedora) worden Flatpaks standaard ondersteund;
    • de software wordt in een ‘sandbox‘ uitgevoerd, waardoor de rest van je systeem beter beveiligd is;
    • de apps worden automatisch bijgewerkt;
    • je kunt toestemmingen per app instellen;
    • het is een nuttige aanvulling op bestaande distributiesystemen;

    Flathub configureren

    Voor je Flatpaks kunt gebruiken in Ubuntu moet je één keer je systeem configureren. Dat doe je als volgt in Ubuntu 18.04 en nieuwer, ik configureerde Flatpaks in Ubuntu 21.04:

    1. Open de terminal;
    2. Tik de volgende regel in om Flatpak te installeren:
      sudo apt install flatpak
    3. Tik je wachtwoord in wanneer daar om gevraagd wordt.
    4. Installeer de Gnome-plug-in zodat je Flatpaks kunt installeren zonder de terminal, tik daarvoor dit in:
      sudo apt install gnome-software-plugin-flatpak
    5. Voeg Flathub toe als bron voor je applicaties met deze opdracht:
      flatpak remote-add --if-not-exists flathub https://flathub.org/repo/flathub.flatpakrepo
    6. Klaar! Herstart enkel nog even je computer.

    Software installeren

    Eens Flathub geconfigureerd is, is het erg eenvoudig om nieuwe software in Ubuntu te installeren.

    1. Open je browser en surf naar https://flathub.org/home

    2. Tik de naam van een programma in het zoekveld.

    darktable zoekopdracht in Flathub

    3. Klik het programma aan dat je wilt installeren.

    Screenshot van darktable flatpak

    4. Klik op de blauwe ‘install’-knop.

    5. Kies ervoor om te openen met de standaard Software-app.

    6. Klik op “Installeren” en wacht even.

    Tot slot

    Dat is het! Je hoeft je systeem maar één keer te configureren om daarna alle software snel te installeren via Flathub. Daarna heb je er eigenlijk geen omkijken meer naar want je software wordt automatisch up to date gehouden. Mocht je niet goed weten waar beginnen dan kan ik Spotify, Bitwarden, Firefox, VLC, darktable en Discord aanbevelen. Of neem een kijkje bij de populaire apps: https://flathub.org/apps/collection/popular

  • AppImage, Snaps of Flatpak

    AppImage, Snaps of Flatpak

    In Linux kun je op verschillende manieren nieuwe software installeren. Standaard gebeurde dat vroeger via de terminal of via een eigen softwarewinkel maar tegenwoordig wordt steeds vaker gebruik gemaakt van Snaps, Appimages en Flatpaks. In dit artikel wil ik wat uitleg geven over deze verschillende manieren om software te installeren.

    Eerst en vooral wil ik een vergelijking maken met Windows en macOS. In deze besturingssystemen kun je zowel via een eigen appwinkel als via gedownloade bestanden een programma installeren. Sommige programma’s vind je op beide plaatsen en dan kun je zelf kiezen hoe je een programma het liefst installeert. Uiteindelijk maakt de manier van installeren niet zo erg veel uit voor een gewone gebruiker, zolang je maar al je software kunt installeren.

    Op Linux heb je nog meer keuze. Maar ook hier maakt het voor mij meestal weinig uit op welke manier ik de software installeer, zodra de app beschikbaar is, is dat voor mij al prima. In Ubuntu, Pop!_OS en andere gebruiksvriendelijke distributies wordt er standaard een grafische downloadwinkel meegeïnstalleerd. Welke versie van een applicatie wordt geïnstalleerd kan verschillen per distributie of app. Ubuntu kiest standaard vaak voor een snap, terwijl je in Linux Mint nog de standaard installatie via de softwarekanalen krijgt.

    Screenshot van Ubuntu Software
    Ubuntu Software in Ubuntu 20.04

    Snaps, AppImages en Flatpaks hebben als gemeenschappelijke eigenschap dat de installatie op alle distributies gelijkaardig verloopt en mogelijk is. Je hoeft dus niet meer op zoek naar een andere installatiebestand of -methode voor bijv. Ubuntu of Fedora. Met één van de drie genoemde methodes kun je steeds uit de voeten om je software te installeren, dat heeft voor ontwikkelaars enorm veel voordelen omdat ze zo maar 1 versie van hun app moeten aanbieden die meteen op alle Linux-distributies kan geïnstalleerd worden. Dat scheelt enorm in onderhoud.

    Als gebruiker van de software kun je dus ook onafhankelijk van de distributie die je zelf gebruikt, je software installeren.

    Maar wat zijn nu de verschillen tussen deze installatiemethodes?

    Snap

    Snaps zijn een formaat om software te installeren dat ontwikkeld is door Canonical, het bedrijf achter Ubuntu dat o.a. commerciële ondersteuning biedt voor Ubuntu.

    Een snap bevat steeds alle software die nodig is om de applicatie te kunnen uitvoeren. Via een gewone installatie moeten soms nog afhankelijkheden gedownload worden, die dan mogelijk een andere versie zijn dan de ontwikkelaar gebruikt, bij een snap heb je dit probleem niet.

    Op https://snapcraft.io/store vind je al meer dan duizend applicaties die je kunt downloaden en installeren.

    Snaps worden uitgevoerd in een ‘sandbox‘, dat betekent dat ze gescheiden zijn van de rest van je systeem waardoor schadelijke software minder kans heeft om problemen te veroorzaken op je computer.

    Snaps worden ook automatisch geüpdatet, dus eens een snap geïnstalleerd, heb je er geen omkijken meer naar.

    Snaps bieden ook de mogelijkheid om de toestemmingen per snap in te stellen. Dit is gelijkaardig aan de manier waarop je bijv. in iOS of Android elke app verschillende toestemmingen geeft: WiFi, locatie, camera, …

    Toestemmingen VLC snap

    In Ubuntu en de meeste afgeleide distributies kun je snaps meteen installeren en gebruiken. In Ubuntu kan dat via hun eigen software-app of via https://snapcraft.io/store. In Fedora kan dat door via de terminal eenmalig deze opdracht in te voeren en daarna je computer opnieuw op te starten:

    sudo dnf install snapd

    Daarna kun je via https://snapcraft.io/store alle applicaties installeren. Het handige aan deze softwarewinkel is dat er voor zo goed als elke distributie een korte tutorial beschikbaar is om snaps te activeren.

    Flatpak

    Flatpaks bieden grotendeels dezelfde voordelen als snaps. Je kunt een overzicht van beschikbare flatpaks vinden op https://flathub.org/apps . Momenteel staan er bijna 900 Flatpaks op de teller.

    Flatpaks voert de software ook uit in een sandbox, worden automatisch geüpdatet en je kunt de toestemmingen per applicatie instellen.

    Voor je Flatpaks kunt installeren voer je de instructies voor jouw distributie uit: https://flatpak.org/setup/  Voor Fedora moet je bijv. enkel een bestand installeren omdat de ondersteuning al aanwezig is en je kunt de Flatpaks via het eigen softwarecenter installeren. Bij Ubuntu moet je iets meer stappen zetten maar ook hier is het installeren relatief eenvoudig.

    Screenshot van de Flatpak-website

    AppImage

    AppImages kunnen gedownload worden op de website van de appontwikkelaar al biedt https://appimage.github.io/apps/ een uitgebreid overzicht waar je meer dan duizend AppImages kunt vinden.

    AppImages draaien ook in een ‘sandbox‘ en beperken de mogelijkheden dus van schadelijke software.

    AppImages bieden in tegenstelling tot Snaps en Flatpaks geen mogelijkheid om de toestemmingen zoals in Android en iOS in te stellen.

    Ook de mogelijkheid om de software automatisch te updaten, ontbreekt in de AppImages.

    De installatie is erg eenvoudig. Je downloadt een AppImage, klikt rechts op het bestand en je maakt het uitvoerbaar. Daarna kun je op het bestand dubbelklikken om het programma te gebruiken.

    Conclusie

    Het is nu wel duidelijk dat je op veel verschillende manieren software kunt installeren. Ik laat het afhangen van de beschikbaarheid van de software: als een app enkel beschikbaar is via 1 kanaal, dan kies ik uiteraard daarvoor. Als de applicatie via meerdere kanalen beschikbaar is dan laat ik het afhangen van de distributie die ik gebruik: op Ubuntu en afgeleiden kies ik bijna altijd voor snaps omdat die al ondersteund worden en ik dus geen extra stappen moet zetten, op Fedora ga ik in de eerste plaats voor Flatpaks vanwege de ingebouwde ondersteuning. AppImages kies ik enkel wanneer ik geen andere manier van installeren vind, omdat ze niet (allemaal) automatisch geüpdatet kunnen worden.

    Uiteraard is de klassieke installatiemethode ook nog steeds voorhanden en de beschikbaarheid van software is dan afhankelijk van de distributie die je gebruikt.

    SnapFlatpakAppImage
    SandboxJaJaJa
    Toestemmingen instellenJaJaNee
    Automatische updatesJaJaNee